Претходно
Стефани од Гостивар црта со кафе и вино: Нејзините портрети ја носат до изложба во Италија (ФОТО)
Датум: 29 апр 2026
Коментари: 0
Стефани Стојаноска Наумческа е 29-годишна уметница од Гостивар чија работа се препознава по силна емоција, автентичен визуелен израз и необични техники како сликање со кафе и вино. Нејзините дела зборуваат за надеж, внатрешна борба, љубов, болка и човечка чувствителност.
Нејзиниот уметнички пат започнал уште во детството. Како што вели, цртањето било природен дел од неа уште од шестгодишна возраст.
Со текот на годините, талентот прераснал во сериозна посветеност, а особено за време на ковид-периодот почнала поинтензивно да слика и да истражува различни техники.
Во септември 2025 година, во Културниот дом АСНОМ во Гостивар, Стефани ја отвори својата прва самостојна изложба „Бесконечна надеж“, поддржана од Министерството за култура и туризам. На изложбата беа претставени 37 нејзини дела – уметност со кафе, портрети на девојки и апстрактни дела.
Сега, нејзиниот уметнички пат продолжува надвор од Македонија. Во мај, Стефани ќе се претстави во Ровиго, Италија, со изложбата „Уметноста на душата“, каде што ќе ја покаже својата апстрактна уметност пред меѓународна публика.
Во интервју за Кафе пауза, таа зборува за почетоците, емоциите зад нејзините дела, техниките со кафе и вино и сонот што ја носи до Италија.
Кога започна твојата љубов кон уметноста?
Мојот уметнички пат започна уште од најрана возраст, некаде околу шестата година. Бев талентирано дете и цртањето дојде многу природно, како отсекогаш да било дел од мене.
Со текот на времето, уметноста стана мој начин на изразување. За мене таа не е само професија, туку начин на живот.
Колку долго сликаш и како се развиваше твојот стил?
Посериозно сликам околу 10 години. Особено за време на ковид-периодот почнав многу повеќе да се посветувам на сликањето и да истражувам различни техники. Тогаш почнав да работам и со кафе, а подоцна и со комбинирани техники како кафе и вино.
Секоја техника бара посветеност, внимание и љубов. Ми е важно делото да има длабочина – не само визуелна, туку и емотивна.
Што те привлече кон сликањето со кафе и вино?
Кафето и виното имаат посебна топлина и симболика. Тие не се класични материјали за сликање, но токму тоа ми беше интересно. Со нив можам да создадам мекост, длабочина и посебна атмосфера во делата.
Најчесто работам со акрил на платно, но користам и комбинирани техники. Сакам секое дело да има свој карактер, своја приказна и своја емоција.
Како би ги опишала твоите дела?
Моите дела се огледало на душата. Тие зборуваат за емоции што понекогаш не можеме да ги изразиме со зборови – болка, љубов, надеж, сила и внатрешна борба.
Секоја слика е дел од мене. Уметноста за мене е комуникација без зборови, каде што секој потег на четката носи порака, а секоја боја има своја тежина.
Што значеше за тебе првата самостојна изложба „Бесконечна надеж“?
Мојата прва самостојна изложба беше многу значаен чекор во моето уметничко патување. Тоа беше момент на храброст и потврда дека сум на вистинскиот пат.
Изложбата „Бесконечна надеж“ се одржа на 29 септември 2025 година во Културниот дом АСНОМ во Гостивар. Таму беа претставени 37 мои дела – уметност со кафе, портрети на девојки и апстрактни дела.
За мене, таа изложба не беше само збир на слики, туку искрено сведоштво за еден внатрешен свет исполнет со емоции, предизвици и желба за изразување.
Како дојде до можноста да се претставиш во Италија?
На мојата прва самостојна изложба мојата работа беше препознаена од страна на уметникот од Италија, Алит Сејадиновски. Така мојот пат продолжува со меѓународно претставување во Ровиго, Италија, со изложбата „Уметноста на душата“, која ќе се одржи во мај.
Таму ќе се претставам со апстрактна уметност. Ова за мене е огромна чест, но и голема одговорност.
Што претставува изложбата во Италија за тебе?
Изложбата во Италија е еден од најзначајните моменти во моето уметничко патување. Тоа е излегување надвор од границите и споделување на мојот внатрешен свет со поширока публика.
За мене ова не е само изложба, туку мост меѓу култури. Верувам дека уметноста нема јазик, но има моќ да допре до секој што е подготвен да ја почувствува.
Што најмногу те инспирира?
Најмногу ме инспирираат животот, луѓето и емоциите. Сè што доживувам станува дел од мојата уметност.
Јас сум емотивна и искрена личност која живее преку уметноста. Не се откажувам лесно и верувам дека секоја пречка носи нова сила.
Што следува понатаму?
Продолжувам со сликање нови дела, нови изложби и уште подлабоко истражување на уметноста. Сакам да продолжам да растам, да учам и да го развивам својот израз.
Мојата цел е моите дела да допрат до луѓето. Не мора секогаш да бидат разбрани со зборови – доволно е да бидат почувствувани.
Од Гостивар до Италија, Стефани Стојаноска Наумческа ја гради својата приказна со емоција, упорност и љубов кон уметноста. Нејзините дела покажуваат дека понекогаш најсилните пораки не се кажуваат со зборови, туку со боја, линија и чувство.
