Мирисот на дожд измешан со мирисот на свеќи од ванила… Мирис на есен. Поосамена од обично. Не јас. Есента. Јас… Мене ми е добро. Го комбинирам старото со новото, минатото го сакам назад, барем на кратко.

Сакам да е јуни. И тоа не кој било, туку оној кога го осетив она, знаеш… истото што го осети и ти.

Талкам, мечтаејќи по Тебе. Не, не се уморив да се уништувам себе. И, не знам која есен е по ред, одамна јас престанав да ги бројам годините. Ти си запишан во моето срце, и твоето место не е во спомените!