Јас не заминав, зашто знам дека ќе се вратиш, зашто одиш бесцелно, бегаш од себе.
Но патот по кој одиш е круг, пак ќе ме сретнеш. Тогаш запри, застани, погледни…

Постоиш ли? Вистински си или само те замислувам?
Но, не само што те замислувам, јас те чувствувам!

Парче сон ти подарувам. Парче од мојот сон, како парче чоколадна торта. Не ти се верува? Се радуваш и се сомневаш. Премногу шлаг? Таква сум. Морам да ја доукрасам суштината да не ја разголам премногу вистината.

Кое е тоа време? Колку трае тоа време?
Времето што минува без да помине, времето што те крие? Каде е тоа време?

Танц на жолти прегратки околу целото твое тело.
Пеперуткасти виолетови бакнежи по твоето лице. Моите омилени бои.

Јас седев на терасата од викендицата,
со прекрстени нозе ја рушев монотонијата на просторот…