Разменети насмевки, дискретни допири, невин флерт помеѓу двајца во толпата… Две енергии, две посакувања, две страсти… Филмот започна да се снима, а сценариото допрва ќе се пишува.

Зошто бегаш, зарем не сфаќаш? Гледаш, но не забележуваш. Јас стојам пред тебе, а ти ме бараш.
Ме гледаш и се уште ме бараш, а не веруваш дека постојам.

Сè е празно, собата пуста, креветот сè уште топол,
крвта и ладна и врела, срцето и стои и чука, телото и мртво и живо.

Се плашам да те погледнам и во твоите очи да не се пронајдам.
Да те слушам и да верувам во лагата што не сакам да ја откријам.

Јас не заминав, зашто знам дека ќе се вратиш, зашто одиш бесцелно, бегаш од себе.
Но патот по кој одиш е круг, пак ќе ме сретнеш. Тогаш запри, застани, погледни…

Парче сон ти подарувам. Парче од мојот сон, како парче чоколадна торта. Не ти се верува? Се радуваш и се сомневаш. Премногу шлаг? Таква сум. Морам да ја доукрасам суштината да не ја разголам премногу вистината.

Танц на жолти прегратки околу целото твое тело.
Пеперуткасти виолетови бакнежи по твоето лице. Моите омилени бои.

Јас седев на терасата од викендицата,
со прекрстени нозе ја рушев монотонијата на просторот…