Автор: Елена Миленкоска
Сè е празно,rnсобата пуста,rnкреветот сè уште топол,rnкрвта и ладна и врела,rnсрцето и стои и чука,rnтелото и мртво и живо.
Нема љубов,rnнема омраза,rnсамо празнина.
Тишина…
Тишина горка,rnтишина болна,rnтишина мачна.rnБездна… напуштена душа.
Утрото не е повеќе среќно,rnсветлината не е светла,rnчовекот не е повеќе човек.
Бладам јас – бладаш ти,rnстрадаме двајцата.

